Yağmuru Bile (También la Lluvia) - Tiglon
Yönetmen: Iciar Bollain
Oyuncular: Luis Tosar, Gael Garcia Bernal, Raul Arevalo
İspanya, 2010, 103 dk.
Filmin Ödülleri:
Berlin Film Festivali – Panorama Bölümü Seyirci Ödülü
Goya Ödülleri – En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, En İyi Film Müziği Ödülü
İspanya’nın 2011 Oscar adayı Yağmur Bile, Kristof Kolomb ve temel insan hakları mücadelesini bir araya getiriyor. Senaryosu Ken Loach’un daimi senaristi Paul Laverty tarafından yazılan film, Icíar Bollaín’in 2007 yapımı dedektiflik hikâyesi Matahariler’in başarısını takip ediyor. Takıntılı idealist Sebastian, Kristof Kolomb ile ilgili bir film çekmeye kararlıdır, ama bu Hıristiyan kahramanın mitini tersine çevirecek, açgözlülüğünü ve vahşi eğilimlerini gösterecektir. En ucuz ve Latin Amerika’da en “yerli” ülke olan Bolivya’daki çekimler sırasında, Kolomb’dan 500 yıl sonra toplumsal huzursuzluk patlar. Halk en temel hayati madde olan su için savaşmaya başlamıştır.
Yağmuru Bile’nin en vurucu özelliğinin, çizilen güçlü ve gerçekçi karakterlerinin yaşadıkları çelişkiler ve geçirdikleri dönüşüm olduğunu söylemek pek de abartılı değildir zannımızca. Meksikalı yıldız Gael Garcia Bernal’in iyi oturduğu hırslı ve idealist yönetmen Sebastian ile son yıllarda yer aldığı önemli yapımlardaki başarılı performansıyla göz dolduran İspanyol aktör Luis Tosar’ın canlandırdığı paragöz ve pragmatik yapımcı Costa karakterlerinin film boyunca sürekli dalgalanan halet-i ruhiyeleri, izleyiciyi hem şaşırtmakta hem de düşündürmektedir çünkü. Sebastian ile Costa’nın başlangıçta verdikleri izlenim tipik diyebileceğimiz bir karşıtlık sergilese de, film ilerledikçe Costa’nın yaşadıkları sonucu geçirdiği dönüşüm ve kritik bir anda aldığı kararın niteliği, kalıpların ve beklentilerin dışında bir noktaya yöneltir filmin odağındaki adamı. Sebastian’ın çekmeye çalıştığı filmde Şef Hatuey’i canlandıran ve protestoların da başını çeken Bolivyalı yerli Daniel karakterinin yolu tam da burada Costa ile kesişir. Daniel ile Costa’nın birbirlerini dönüştürmesidir aslında tanık olunan. Figüran ve malzeme maliyetleri çok düşük olduğu için Bolivya’da film çekmekten başlangıçta büyük mutluluk duyan Costa’nın, filmin aksamaması için protestoları bir süre ertelemesini istediği inatçı ve inançlı Daniel ile arasındaki zoraki bağlantı, kısa sürede iki adamı da derinden etkileyecek bir biçim alır. Ulaştıkları son aşamada paradan başka bir şey düşünmeyen beyaz burjuva Costa da, Şef Hatuey’in 500 yıl önce yaşadıklarını zihnine kazıyan ve hiçbir beyaza güvenmeyen yerli işçi Daniel da farklı bir yerde duracaklardır.
Oyunculuktan gelen bir yönetmen olan ve Ken Loach’un İspanya İç Savaşı’nı anlattığı Ülke ve Özgürlük (Land and Freedom, 1995) filminde de rol alan Iciar Bollain, kadına yönelik aile içi şiddetin yıkıcılığını ele aldığı Gözlerimi de Al (Te doy mis ojos, 2003) ile dünya çapında tanınırlık yakalamıştı. Bu tanınırlılığını iyi değerlendiren Bollain, toplumsal meseleleri karakter odaklı çözümlemeler eşliğinde aktarma yönetimini bir kez daha hayata geçirme imkânını bulduğu Yağmuru Bile ile yine uluslararası çapta bir eserle izleyici karşısına çıktı. Oyunculuk kökeninin Bollain’in oyuncu yönetimi ve karakter derinleştirmesine oldukça yardımcı olduğu açıkça görülüyor. Bu arada filmin içindeki filmde, Kolomb’u canlandıran alkolik aktör Anton’a hayat veren tecrübeli İspanyol oyuncu Kara Elejalde’nin filmin öne çıkan performanslarından birini sergilediğini belirtmeden geçmeyelim. Elejalde bu rolü ile En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında 2011 Goya Ödülü kazandı. Film içinde film tekniğinin, oyuncuların canlandırdıkları rollerle kurdukları yakınlık yahut özdeşim meselesini göstermeye imkân sunduğu sahneler, Yağmuru Bile’nin değindiği önemli hususlar arasında. (Ebru Afat)